هنر اما دروغ نیست. هنر ناب سراسر انسانیت است. یعنی آن خطی که محمود درویش می خواند. آن کلمه ای که نیما می نویسد و اژدهایی که محمد سیاه قلم می کشد. یک هنرمند محبوبی من دارم به نام حسام رحمانیان. تصاویرش خالص است و ضربه قلمش چیزی جز عشق نیست. حدود چهل سال دارد اما انگار درون او مرد عاشق بیست و چند ساله ای زندگی می کند که جز مهربانی کار دیگری از دست او بر نمی

یکی از تصاویری که هر روز دیدم  و این مرا منزوی تر از روز قبلم کرد و هنوز برایم عادی نشده، تصویر خیانت بوده. خیانتی از جنس فیلم ترکی. دراماکویین. وقتی انقدر هر شب فیلم دیدیم و خوابیدیم که یادمان میرود (زندگی فیلم نیست) و له له حاشیه را میزنیم. مثالی هم که به خاطرم میرسد فیلم آبی گرم ترین رنگ عبدالطیف کشیش است.در همان سال اول ديدمش ولي هنوز جلو چشم من فرا

سلام

سلامتی بیار